บทที่ 69 บทไม่มีชื่อ

"พอซักทีเถอะคิงกลับมาเป็นคนได้แล้วนะ เข้าใจว่าแกเสียใจที่น้องจากไปทุกๆคนก็เสียใจเหมือนกันทั้งนั้นแต่แกจะเป็นแบบนี้ไม่ได้เข้าใจที่ป๊าพูดไหม" ดอนตวนกราดเกรี้ยวด้วยความโมโหสงสารและเห็นใจแต่ชีวิตมันต้องดำเนินต่อไปไม่ใช่หรือ

"ครับ..." คำพูดสั้นๆที่หลุดออกมาจากปากหนาหยักสวย ดวงตาคมเข้มแดงช้ำ ร่างกายซูบโท...